Tuchtbode — Week 27, 2026

1. INLEIDING

Welkom bij de Tuchtbode van week 27, 2026. Deze nieuwsbrief biedt een feitelijke analyse van recent gepubliceerde tuchtrechtelijke uitspraken, met als doel bij te dragen aan het lerend vermogen binnen het medisch tuchtrecht. Deze editie bevat opvallend veel zaken rondom de beëindiging van behandelrelaties, de reikwijdte van tuchtrechtelijke verantwoordelijkheid van leidinggevenden, en de grenzen van het tuchtrecht als instrument.

2. HOOFDPUNTEN & TRENDS

• Meerdere klachten over beëindiging van behandelrelaties laten zien dat het tuchtcollege strikt toetst op zorgvuldigheid: een abrupte, eenzijdige beëindiging zonder overdracht of nazorg leidt tot een gegronde klacht, terwijl aanwezigheid bij een beëindigingsgesprek zonder inhoudelijke betrokkenheid bij het besluit niet verwijtbaar is.
• In twee zaken oordeelt het college dat een algemeen directeur in tuchtrechtelijke zin geen eindverantwoordelijkheid draagt voor het medisch handelen van andere binnen de instelling werkzame zorgverleners, wanneer zij niet bij de concrete behandeling betrokken is geweest.
• Het tuchtcollege in 's-Hertogenbosch verklaarde vier klachten tegen dezelfde MDL-arts kennelijk niet-ontvankelijk wegens misbruik van tuchtrecht, omdat de klachten werden ingezet als pressiemiddel in een conflict over schadevergoeding.

3. STATISTIEKEN

• Totaal aantal zaken deze week: 22
• Aantal zaken per beroepsgroep:
• Psychiater: 1
• Gz-psycholoog: 2
• Psychotherapeut: 2
• MDL-arts: 4
• Arts: 2
• Neuroloog: 5
• Tandarts: 5
• Orthopedisch chirurg: 1
• Aantal zaken waarin een maatregel is opgelegd: 1 (waarschuwing)

4. MEEST ILLUSTRATIEVE ZAKEN

Zaken in eerste aanleg (regionale tuchtcolleges)

ECLI:NL:TGZRAMS:2026:161 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: Psychiater
• Kern van het verwijt: De psychiater heeft de behandelrelatie met klager eenzijdig en onverwacht beëindigd, zonder te zorgen voor opvolging, overbruggingszorg, overdracht naar de huisarts of nazorg.
• Uitspraak en maatregel: Gegrond; waarschuwing.
• Motivering college: Het college oordeelt dat de psychiater, zoals zij zelf ook heeft erkend, de beëindiging van de behandelrelatie onvoldoende zorgvuldig heeft gedaan. De psychiater is tuchtrechtelijk verwijtbaar tekortgeschoten door onaangekondigd en abrupt mee te delen dat zij de behandeling beëindigde, zonder te hebben zorggedragen voor een opvolging van de behandeling, voor overbruggingszorg, voor een overdracht naar de huisarts dan wel voor enige nazorg.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Kondig het beëindigen van een behandelrelatie tijdig aan en motiveer het besluit zorgvuldig.
• Draag altijd zorg voor adequate overdracht, overbruggingszorg of nazorg voordat de behandelrelatie feitelijk eindigt.
• Een eenzijdige en abrupte beëindiging zonder waarborgen voor continuïteit van zorg is tuchtrechtelijk verwijtbaar.

ECLI:NL:TGZRAMS:2026:157 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: Gz-psycholoog (tevens algemeen directeur)
• Kern van het verwijt: Klager stelt dat de algemeen directeur eindverantwoordelijk is voor de onzorgvuldige beëindiging van zijn behandeling door andere behandelaars binnen de GGZ-instelling.
• Uitspraak en maatregel: Kennelijk ongegrond.
• Motivering college: Het college stelt vast dat de algemeen directeur op geen enkele wijze bij de beëindiging van de behandeling betrokken is geweest. Van een algemene eindverantwoordelijkheid van de algemeen directeur voor het medisch handelen van andere binnen de GGZ-instelling werkzame zorgverleners is in tuchtrechtelijke zin geen sprake.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Tuchtrechtelijke verantwoordelijkheid is gekoppeld aan persoonlijke betrokkenheid bij de concrete zorgverlening.
• Een leidinggevende functie brengt niet automatisch tuchtrechtelijke aansprakelijkheid mee voor het handelen van collega-zorgverleners.
• Klaagden dienen zich te richten tot de zorgverleners die feitelijk bij de verweten gedraging betrokken waren.

ECLI:NL:TGZRAMS:2026:159 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: Gz-psycholoog
• Kern van het verwijt: Klager is ontevreden over de wijze waarop de behandeling is beëindigd en verwijt de gz-psycholoog dat de beëindiging onverwacht en eenzijdig was.
• Uitspraak en maatregel: Ongegrond.
• Motivering college: Het college oordeelt dat het de gz-psycholoog niet kan worden verweten dat de behandeling onverwacht en eenzijdig is beëindigd, omdat zij op dat moment niet meer betrokken was bij de behandeling van klager. Weliswaar was zij bij het gesprek waarin de beëindiging van de behandeling aan klager werd medegedeeld aanwezig, maar dit was alleen ter ondersteuning van de psychiater en om de verwachte emoties te reguleren. Bij het (tot stand komen van het) besluit tot het beëindigen van de behandeling heeft de gz-psycholoog geen bemoeienissen gehad.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Aanwezigheid bij een beëindigingsgesprek ter ondersteuning van een collega maakt iemand niet medeverantwoordelijk voor het beëindigingsbesluit.
• Leg in het dossier vast wie bij welk besluit betrokken is geweest, zodat verantwoordelijkheden helder zijn.
• Het is professioneel zorgvuldig om bij emotioneel beladen gesprekken ondersteuning te bieden zonder inhoudelijke betrokkenheid bij het besluit.

ECLI:NL:TGZRSHE:2026:113 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: MDL-arts
• Kern van het verwijt: Klaagster verwijt de arts dat zij onvoldoende heeft gereageerd op haar zorgen over de vermelding van opiaten in het medisch dossier, haar angst voor toediening van morfine niet heeft weggenomen en voorafgaand aan een operatie niet adequaat heeft gereageerd op haar signalen en verzoeken.
• Uitspraak en maatregel: Kennelijk niet-ontvankelijk.
• Motivering college: De voorzitter oordeelt dat sprake is van misbruik van tuchtrecht. Klaagster heeft de tuchtklacht gebruikt als instrument in een langdurig conflict met het ziekenhuis en de arts, waarbij zij herhaaldelijk aandrong op een schadevergoeding en aangaf de klacht te willen intrekken indien aan haar voorwaarden zou worden voldaan. Daarnaast diende klaagster meerdere, inhoudelijk grotendeels gelijkluidende klachten in tegen dezelfde arts en bleef zij via deze weg contact zoeken, ondanks opgelegde contactbeperkingen. Het tuchtrecht is niet bedoeld als middel om onderhandelingen af te dwingen of een geschil met een zorginstelling voort te zetten.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Het tuchtrecht dient ter bewaking van de kwaliteit van de individuele gezondheidszorg, niet als pressiemiddel voor schadevergoeding.
• Herhaaldelijk indienen van gelijkluidende klachten tegen dezelfde zorgverlener kan leiden tot niet-ontvankelijkheid wegens misbruik van recht.
• Zorgverleners mogen erop vertrouwen dat het tuchtcollege oneigenlijk gebruik van het tuchtrecht sanctioneert.

ECLI:NL:TGZRAMS:2026:151 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: Tandarts
• Kern van het verwijt: Klaagster verwijt de tandarts dat zij onbekwaam heeft gehandeld en onvoldoende gehoor heeft gegeven aan haar pijn- en kaakklachten. Na praktijkovername stelde de opvolgend tandarts tien laesies vast.
• Uitspraak en maatregel: Ongegrond.
• Motivering college: Het college oordeelt dat het terughoudende beleid van verweerster ten aanzien van niet-gecaviteerde cariëslaesies binnen de geldende professionele standaarden past. De klacht over onvoldoende luisteren naar klachten is ook ongegrond.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Een terughoudend behandelbeleid bij niet-gecaviteerde cariëslaesies kan binnen de professionele standaard vallen.
• Verschillen in behandelopvatting tussen opvolgend en voorgaand behandelaar betekenen niet dat de eerdere zorg onzorgvuldig was.
• Documenteer de klinische afwegingen bij een afwachtend beleid, zodat deze achteraf navolgbaar zijn.

ECLI:NL:TGZRZWO:2026:100 — Bekijk uitspraak

• Beroepsgroep: Arts
• Kern van het verwijt: Klager verwijt de arts dat hij zijn benauwdheidsklachten onvoldoende serieus heeft genomen, klager niet met de nodige spoed naar het ziekenhuis is gestuurd en dat er in de wachttijd niet is gehandeld door het toedienen van zuurstof. Later bleek klager een longembolie te hebben.
• Uitspraak en maatregel: Ongegrond.
• Motivering college: De klacht is ongegrond verklaard. De arts heeft klager naar een medisch specialist in het ziekenhuis doorverwezen.
• Leerpunten voor de praktijk:
• Een adequate doorverwijzing bij verslechtering van de klinische situatie is een zorgvuldige interventie.
• Het achteraf vaststellen van een ernstige diagnose maakt het voorafgaande klinische handelen niet zonder meer onzorgvuldig.
• Documenteer de klinische overwegingen bij de beslissing om wel of niet met spoed te verwijzen.

5. CONCLUSIE

Deze week laat zien dat het tuchtcollege strikt onderscheid maakt tussen persoonlijke betrokkenheid bij zorgverlening en formele hiërarchische posities: alleen wie feitelijk bij een besluit betrokken is, kan daarop tuchtrechtelijk worden aangesproken. Bij beëindiging van behandelrelaties blijft de norm helder: een abrupte stop zonder adequate overdracht of nazorg is verwijtbaar, terwijl ondersteunende aanwezigheid zonder inhoudelijke betrokkenheid niet tot aansprakelijkheid leidt. Tot slot bevestigen de niet-ontvankelijkverklaringen dat het tuchtrecht geen instrument is voor schadevergoedingsonderhandelingen of het voortzetten van langdurige conflicten met zorginstellingen.